Το πιο συχνό σύμπτωμα σε ασθενείς με οστεοπορωτικά κατάγματα είναι ο πόνος. Οι ενοχλήσεις είναι συνήθως πιο έντονες κατά την κινητοποίηση του ασθενούς. Σε περίπτωση παρεκτόπισης των νευρικών δομών από κομμάτια του καταγματικού σπονδύλου αναπτύσσονται και άλλα συμπτώματα όπως πάρεση (μυική αδυναμία), δυσχέρεια βάδισης απώλεια ελέγχου της ουροδόχου κύστεως.

Τα οστεοπορωτικά κατάγματα συνήθως αντιμετωπίζονται συντηρητικά με ακινητοποίηση και κηδεμόνες που σταθεροποιούν την σπονδυλική στήλη. Στην περίπτωση που ο πόνος επιμένει τα κατάγματα αντιμετωπίζονται με την τεχνική της κυφοπλαστικής, κατα την οποία τοποθετείται διαδερμικά ένα μπαλόνι στον καταγματικό σπόνδυλο. Το κενό που δημιουργείται μετά την αφαίρεση του μπαλονιού αντικαθίσταται με τσιμέντο το οποίο σταθεροποιεί τον σπόνδυλο.

Η επέμβαση διαρκεί περίπου 15 λεπτα για κάθε σπόνδυλο και ο ασθενής κινητοποιείται την ίδια μέρα. Σε περιπτώσεις με νευρολογικό έλλειμμα λόγω πίεσης των νευρικών δομών χρειάζονται πιο εκτεταμένες επεμβάσεις με αποσυμπίεση του σπονδυλικού σωλήνα και σταθεροποίηση της σπονδυλικής στηλης.

Εικόνα οσφυικού οστεοπορωτικού κατάγματος και σταθεροποίησης με αμφωτερόπλευρη κυφοπλαστική και τσιμέντο Εικόνα οσφυικού οστεοπορωτικού κατάγματος και σταθεροποίησης με αμφωτερόπλευρη κυφοπλαστική και τσιμέντο